تبليغاتX
ترشيز نو
 
ترشيز نو

نگاهي نو به توسعه ترشيز كهن ونوين
صفحه نخست   ::   سوابق  ::   درخواست عضويت   
 
دانايي رمز توانايي

 در مطلب قبلي ، عرض كردم كه پيش نياز توسعه ي همه جانبه ، توسعه ي فرهنگي است.

يكي از وجوه توسعه ي فرهنگي يك جامعه ، افزايش سطح دانايي و آگاهي افراد آن جامعه در همه ي زمينه ها و به خصوص هر فردي در حوزه ي فعاليت خود مي باشد.

اصولاً تكيه بر عنصر آگاهي چه در گذشته و چه در حال يكي از عوامل پيشرفت و ترقي هر كشورو ملتي مي باشد و به ميزاني كه كشورها پيشرفت مي كردند بر اهميت اطلاعات و عنصر آگاهي هم افزوده مي شده است . عصر ما را اكنون عصر اطلاعات مي شناسند و كشورهايي كه داراي دانش بيشتر و اطلاعات و محققين و پژوهشگران بيشتر هستند ضمن اينكه در بين ساير ملل داراي احترام بيشتر هستند مي توانند پيشرفت و توسعه را براي ملت خود به ارمغان آورند. حتي اگر كشوري نيروي نظامي قوي نداشته باشد مي تواند به كمك علم و دانشمندان خود با قدرت هاي بزرگ جهان دربيفتد. مثل كشور ژاپن كه در جنگ جهاني دوم از لحاظ نظامي شكست خورد و به اجبار قرارداد صلح را امضاء كرد اما بعداً به مدد همت مردمانش توانست به پيشرفت و توسعه برسد و حتي در برابر شكست دهنده ي خودش يعني آمريكا قد علم بكند.

خود « روشنفكر » ( البته از نوع واقعي آن ) كه شايد محصول تمدن جديد و توسعه محسوب مي شود در حقيقت تلفيقي است از دو عنصر بينش و آگاهي به اضافه ي تعهد و مسئوليت. خود آگاهي و دانستن به خودي خود مسئوليت را به همراه دارد و در نتيجه ي تلفيق اين دو عنصر ، تحرك و جنبش را در كنار احساس درد و رنج مشاهده مي كنيم.   

به هر حال براي رسيدن به توسعه بايد توانمندي هاي خود را افزايش دهيم و براي افزايش توانمندي ها چاره اي نيست مگر اينكه دانايي هاي خود را افزايش دهيم. از قديم گفته اند :

 

توانا بود هر كه دانا بود

ياعلي مدد



چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387-18:42 |   | محمد فيض عارفي | گروه  |پيوند
پيش نياز توسعه ي همه جانبه چيست؟

پيش نياز توسعه ي همه جانبه چيست؟

 

من اهل تاريخم و شاگرد تاريخ و دانشجوي تاريخ بوده ام و هستم و خواهم بود.

 

در دوران تحصيل در دانشگاه فردوسي مشهد مقدس ، درسي داشتيم با عنوان « ريشه هاي توسعه نيافتگي ايران ».

از ياد نمي برم كه در يكي از جلسات ، موضوع بحث اين بود كه براي توسعه ي يك كشور كدام توسعه مقدم است؟! توسعه ي سياسي يا اقتصادي يا صنعتي يا...

 

اتفاقاً آن سال ها درست زماني بود كه اصلاح طلبان با شعار توسعه ي سياسي بر مسند قدرت بودند و اين بحث در سطح جامعه و به خصوص گروه هاي سياسي هم داغ بود كه توسعه ي سياسي مقدم است يا اقتصادي؟

 

آن روز در كلاس ، دانشجويان نظرات مختلفي ارائه كردند و بحث داغ و جدي شد. هر كس با توجه به مواضع سياسي و فكري اش نظري مي داد.

يكي معتقد بود تا به توسعه ي سياسي نرسيم ، توسعه ي اقتصادي و ... سرابي بيش نيست و ديگري مي گفت مگر مي شود شكم مردم را گرسنه نگه داشت و بودجه ي مملكت را به بهانه ي توسعه ي سياسي در جيب احزاب و مطبوعات ريخت؟ پس توسعه ي اقتصادي مقدم است. عده اي هم مي گفتند كه توسعه ي سياسي و اقتصادي بايد همگام و همقدم باشند.

 

پس از كلي اظهار نظر دانشجويان، استاد نظري داد كه همه را ساكت كرد و همه با هر تفكري بدون استثناء پذيرفتند. ( البته اين استاد ما كه خدايش نگاه دارد از منتقدان نظام بود و نه چپ را قبول داشت و نه راست را و اتفاقاً در انتخابات مجلس هفتم هم نتوانست از فيلتر شوراي نگهبان عبور كند ).

 

نظري كه استاد داد اين بود كه:

 

براي توسعه ي همه جانبه ي يك جامعه « توسعه ي فرهنگي » بر هر توسعه اي مقدم است.

 

و قطعاً ترشيز كهن هم از اين امر مستثني نيست.

 

فعلاً تا اينجا را داشته باشيد ، در مورد آن بينديشيد و نظر بدهيد.

                                                                                                                          ياعلي مدد



پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387-17:47 |   | محمد فيض عارفي | گروه  |پيوند